Na moim polu papierowych kwiatów…

Chyba zacząłem Cię zdradzać. Nie jesteś już pierwszą osobą z którą chcę dzielić myśli. Nie budzę się w nocy by sprawdzić czy pisałaś. Nie myślę o Tobie gdy muszę coś komuś opowiedzieć. Nawet muzyka… zniknęły skojarzenia. Zapomniałem które piosenki były nasze. Nie pamiętam jak pachniesz. Nie wiem czy słodziłaś kawę. Rzadko o Tobie myślę.

Dziś sobie przypomniałem, że żyłaś. Sam nie wiem dlaczego – przecież skojarzenia wyschły; jak koryta rzek. Pamiętam uśmiech. Jedna z małych rzeczy które pozostały. Pewnie kiedyś całkowicie znikniesz,,, kobieto w czerwonym płaszczu. Dobranoc.

Ziemia obraca się nadal
podczas gdy ludzie upadają
świat stoi spokojnie
w absolutnie bezdźwięcznej mgle

Niby to tylko brzdęk,
lecz to nie tak miało być.
Niby to tylko puszek, ale…

Stary świat się zatracił
wśród garstki która pozostała
jest jeszcze tyle miłości
do odnalezienia.

Nawet bogów już nie ma
dusze szukają spokoju
w najrozpaczliwszy z możliwych sposobów

Z drobnej muszelki na dnie morza
powstał kolejny świat i zarys księżyca
oraz pierwszy promień słońca

Znów jest tyle miłości
którą trzeba odnaleźć
w najtrudniejszy z dostępnych sposobów

Tekst jest dowolną interpretacją piosenki “From a Shell” Lisy Germano. Za inspirację dziękuję Brianowi Gonzalesowi, za pomoc w tłumaczeniu Kornelowi.

walka nocy ze dniem, deszcz
stoimy na lśniącym granicie
rysujesz mi na ustach znaki
których nie potrafię zrozumieć